این بار از خودم

اینو خیلی وقت پیش نوشتم تقریبا ۴ سال پیش

 دیگه نمی خوام شعر بنویسم.

...آشفته ام

 

با نگاهت شاید این بار گفته باشی...

من که آرام آرام ...

                              آشفته ام.

همه ی حرفها را که با نگاه نمی شود...

گیرم که با نگاهت حرف زدی!

من که روی نگاه کردن به نگاهت را...

                                 چشمانت را...

از آن نگاه همیشه معمولی چگونه...؟

***

این بار می گویم

هر آنچه که نگفته ماند.

اما !

آیا؟

چطور؟

چگونه؟