تو !

     حجابت را کشف میکنی

                                در خوابهای شبانه من و

من !

      وزن ناچیز این خوابهام ...

                 (  شصت میلی گرم اگزازپام !   )

                              ...

درست ! از کنار همین تخت

                 با گیسوان باز

                 شروع می شوی و

در چشم به هم زدنی

          بسته می شوی

          به عطر شب بوهای همسایه

آن سوی ِهال

گیج و منگ !

                ( چیزی میان ندانم ِحالی به حالی و بی حالی )

                 تو را نگاه میکنم

و زیر لب

           پای تمام مقدسات نداشته ام را

                              وسط میکشیم

نکند
     صدایی

     مثل شهابی از مداری دیگر 

                        بیدارم کند

کاش می شد خوابهای تو را

    مثل قرعه کشی

                آنقدر تمدید کرد

که کشــــــــــــــــــــــدار شوند

تا یادمان برود بیرون از اینجا

آدم بزرگ هایی هستند

که خوابشان

            با بیداریشان

            فرق می کند

و روزها

     دیگر

     حال شب بو ها را نمی پرسند .


          --------------------------------------------------------------------------

پ.ن : این ابتدای پاییز است .