هیچک

وقتي رفتن

به كفشهاي پاشنه بلندت بيايد

و خنده

به لب هاي من زار بزند

Dior هم بوي دوري مي دهد

خرافاتي نخواهم بود

اما ماه ِشب ِرفتنت را ديده بودم

كه ابر گرفته بود

و تمام نستراداموس هاي آشنا

پايان دنياي مرا

درست پيشبيني كرده بودند

حالا

براي قشنگترين حرفهايت

ژلوفن را سهميه بندي مي كنم

و باور مي كنم

كه زود ،باورت كردم

مرد روياهاي تو بودن

پاكي نمي خواهد

عرضه مي خواهد

كه من ندارم

مثل دست هاي گرمت

كه بي تو هيچ دست كشي

از درد استخوان هايم كم نخواهد كرد